Anthony Vlasschaert, 21, student psychologie op consultatie bij Siske

“Hallo.”

 

“Dag Siske.”

 

“Met wat kan ik u van dienst zijn?”

 

“Ik had graag wat meer inzicht verworven in het vrouwelijke geslacht.”

 

“Ach zo. Hou je van mooie vrouwen? Hou je van hun glimlach, hun wellust, hun streken, hun vrouwelijkheid?”

 

“Dat kun je wel zeggen ja.”

 

“Fantaseer je vaak over mooie, intelligente vrouwen die zich aan jou onderwerpen en zich maar al te graag laten misbruiken?”

 

“Euh… ik zou het niet beter kunnen verwoorden.”

 

“Vrouwen… de meest fascinerende wezens op Moeder Aarde…”

 

“Volledig akkoord.”

 

‘”Dus, je wilt weten hoe je tot hen kan doordringen…?

 

“Jazeker, dat is iets zoals het vinden van de steen der wijzen…”

 

“Het is belangrijk te begrijpen dat het vrouwenbrein, net als het mannenbrein, het product is van een miljoenenjarenlange evolutie. Als het op spierkracht aankwam moest zij het afleggen tegen de man; laatstgenoemde had dus het laatste woord. Het vrouwenbrein paste zich echter aan. Het neurale netwerk onderging met de tijd grote wijzigingen en de communicatie tussen de verschillende hersendelen werd doeltreffender. Daarom is een vrouw vele malen communicatiever, sluwer, perceptiever en manipulatiever dan een ‘simpele’ man. Er is dus altijd al een evenwicht geweest tussen mannen en vrouwen. 

 

“Zegt u nu dat emancipatie overbodig is?“

 

“Gedeeltelijk wel. Tot op zekere hoogte is ze noodzakelijk gezien de toegenomen complexiteit van onze maatschappij, maar uiteindelijk maakt overdreven emancipatie beide geslachten ongelukkig. Doorgedreven emancipatie zal een van de pijlers waarop de ontwrichting van de Westerse samenleving zal rusten.”

 

“Is dat niet wat vergezocht?”

 

“Door de emancipatie is het natuurlijk evenwicht tussen mannen en vrouwen verstoord. Vrouwen komen voor het eerst in de geschiedenis in een hogere machtspositie terecht, waar ze biologisch niet op voorbereid zijn, dat zorgt voor potentieel psychopathologisch gedrag waardoor een duurzame relatie met het andere geslacht, wat sowieso altijd al een uitdaging geweest is, zeer moeilijk wordt. Naast het feit dat hierdoor de levenskwaliteit van beide seksen wordt aangetast, komt ook het traditionele gezin in gevaar. Kinderen hebben namelijk nood aan een stabiele omgeving om zich te normaal te kunnen ontwikkelen om het huidige niveau van beschaafdheid te kunnen handhaven.

Het enige wat een man kan doen, is een vrouw opnieuw confronteren met haar 

biologisch geprogrammeerde onderdanigheid”.

 

“Haar wat?”

 

“Aangezien de mannetjes er een strakke hiërarchie op nahielden en er dus onderdanige en superieure mannetjes waren, maakte het voor de vrouw veel verschil uit met wie ze samen was. Hoe hoger de positie van haar partner op de ladder hoe meer bescherming, status en hoe meer voedsel ze had. Aldus zorgde de evolutie voor een sterke emotionele en seksuele fixatie op dominerende mannetjes. Tegelijk ontwikkelde ze een gedragspatroon om met die dominerende positie te kunnen omgaan op een manier dat ze er zelf zoveel mogelijk aan had. Dat gedragspatroon werd een hormonaal gedreven instinct.

Wanneer een vrouw geconfronteerd wordt met een dominerende man zullen er een hele reeks hormonale mechanismen in werking treden die onderdanig gedrag zullen uitlokken en die de seksuele aantrekkingskracht van de man zullen versterken. Nu komt het erop aan te leren de vrouw te confronteren met die biologisch onderdanigheid om de juiste hormonale reactie uit te lokken. Wanneer je daarin geslaagd bent zal elke vrouw, als je het wenst, zich onderwerpen en zich gewillig aan jou overgeven. Ze zal een sterke seksuele fixatie ontwikkelen tegenover jou en zich volledig blootgeven.

 

1. Haar op een kordate manier op haar fouten te wijzen.

 

2. De door haar geleverde prestaties afwisselend goed- en afkeuren.

 

3. Haar subtiel beledigen en het dan weer goedmaken.

 

4. Het op een ludieke manier insinueren van fysiek geweld.

 

5. Af en toe aan haar haar trekken.

 

6. Het regelmatig gooien met voorwerpen.

 

“De apensoort ‘mens’ is intussen wel een beetje geëvolueerd dus dien je ‘dominantie’ nu wel te vertalen als status, macht, creativiteit en intelligentie maar als deze geen onderliggende waarde hebben dan zal je falen.” Daarom moet jouw lichaamstaal corresponderen met jouw daden. Als je verbaal dominant bent, maar tegelijkertijd ook maar het minste onderdanig gebaar maakt, dan zal ze je meteen door hebben. Je moet je elke dag oefenen op subtiel dominante lichaamstaal. Bestudeer het gedrag van apen, let vooral op de gedragingen en bewegingen van het alfamannetje en je weet alles wat je moet weten. Je zal er wel een tijdje zoet mee zijn.

 

“Ik ben onder de indruk.”

 

"Let wel: onder dominant zijn versta ik niet dikke spieren hebben en stoer doen maar intelligent subtiel dominant zijn, dat is een groot verschil."

 

"Ok, ik zal mijn huiswerk moeten maken."

 

“Jij geloofde zeker ook nog in het harmonieus samenleven en elkaar respecteren en samen beslissingen nemen en al die zever?”

 

“Een beetje wel ja.”

 

“Je kan de natuurwetten niet omzeilen, hoe hard ze het ook proberen.” Het komt het eigenlijk op neer dat de man dringend weer ‘man’ dient te worden, maar wel eentje die zich weet aan te passen aan de eisen en noden van de moderne samenleving. Vrouwen willen dat uiteindelijk ook, maar zullen het zeker niet altijd toegeven. Ik heb duizenden vrouwen geïnterviewd. Telkens stelde ik dezelfde vraag: "... Heb jij het graag grof...?" Meer dan de helft zei ronduit -ja-. 20% Zei: "Hangt ervan af met wie..." Doorslaggevend is hoe je de vraag stelt en welke indruk ze heeft van jou. Dat hangt dan weer af van je lichaamstaal. Als een onderdanig mannetje dat bijvoorbeeld wat onderzoek doet door middel van een enquête, diezelfde vraag zou stellen, dan zou je ongetwijfeld een heel ander resultaat bekomen. Diezelfde vouwen zouden zelfs ’schande’ roepen in andere omstandigheden. Vrouwen gaan hun geheimen, die ze al honderdduizenden jaren met zich meedragen, niet zomaar prijs geven natuurlijk...”

 

“Kan je wat meer uitleg geven over dat aan het haar trekken. Wat bereik je daarmee?”

 

“Aan het haar trekken door het mannetje was miljoenenjarenlang een logisch teken van dominantie en opeising van het vrouwtje, dat nog altijd kon weigeren. Leeuwen bijvoorbeeld, bijten nog altijd elkaars manen tijdens te seks. Het langs achteren aan het haar trekken geeft nog altijd een sterke evolutionaire prikkel die de afscheiding bevordert van hormonen die instaan voor onderwerping en genot.

Je moet wel lef hebben om zoiets te doen als je mekaar amper kent, maar lef is iets wat vrouwen zoeken in een man. Het is een mannelijke eigenschap die bijna uitgestorven is.

 

“Maar daarmee kan je toch aardig in de problemen komen…?”

 

“Tuurlijk, hoe ben ik hier verzeild geraakt denk je…?”

Een ander aspect van het versieren is psychologisch. Het is belangrijk om te begrijpen hoe vrouwen redeneren, hoe hun hersenen werken en wat hun hormonale invloeden zijn.”

 

“En kan ik dat leren?”

 

“Dat vraagt jarenlange studie en toewijding. Tenzij je een rat bent”?

 

“Een rat?”

 

“Een man met een proletarische geest, komende uit een kroosrijk gezin. Zo iemand heeft altijd moeten opkomen voor zichzelf en heeft van thuis uit geleerd om ‘te pakken wat je kunt’ en anderen te snel af te zijn.” Een rat is gewend van het spel subtiel te spelen en weet hoe iemand beïnvloed kan worden. Daarom heeft een rat als hij zijn uiterlijk wat mee heeft algauw succes bij de vrouwen. Vrouwen beschikken namelijk over heel andere machtsstrategieën dan mannen. Ze zijn het al duizenden jaren gewend om subtiel te manipuleren, agressie te vermijden en achter de schermen te werken. Daar is niets mis mee, zo zit de natuur nu eenmaal in elkaar. Dat maakt deel uit van het anders zijn dat juist zo een grote aantrekkingskracht uitoefent op mannen. Er is wel iets mis met dat soort mannen, want zij zijn ‘onbetrouwbaar voor de jagersgroep en ondermijnen daarmee de overleving van de stamgemeenschap’, om het in evolutionaire termen te zeggen. Omdat ratten goed zijn in manipuleren gebruiken ze die technieken ook om vrouwen aan de haak te slaan. Vrouwen reageren daar juist positief op omdat die mannen met hun subtiele en suggestieve technieken hun wereld binnenstappen. Vrouwen die vanuit hun waardepatroon mannen beoordelen denken dan dat dergelijke mannen sociaal vaardig zijn en dat kunnen ze bijzonder appreciëren omdat ze die eigenschap zelf bezitten. Terwijl breken eerbare mannen zich het hoofd over waarom ze in hemelsnaam met die klootzak kan samenzijn.” Vrouwen kiezen dus eigenlijk voor de verkeerde man, want een rat zal zelden hoog op de hiërarchische ladder geraken omdat ze stilletjes opzij geschoven worden door mannen in hoge kringen. Alhoewel, in de moderne maatschappij kan je daar over discussiëren. 

Kom jij uit een kroosrijk gezin?”

 

“Euh, nee, ik ben enig kind.”

 

“Dan zal je veel boeken over versierkunst moeten lezen.”

 

“Kan je me niet wat op weg helpen?”

 

“Een van de belangrijkste aspecten in het versieren is dat je vrouwen hun verbeelding moet laten spreken. Als je tegen een man zegt: “Kijk wat is dat gras mooi groen.”, dan zal die eerder koud antwoorden: “En dan?”. Als je dezelfde vraag stelt aan een vrouw, dan zal die bijv. antwoorden: Ja, en kijk eens naar die mooie bloemen. Dat komt omdat vrouwen telkens hun twee hersenhelften aanspreken en mannen maar een, en dan meestal nog een klein hersengebiedje. Hierdoor wordt de betekenis van woorden anders en veel gevoelsmatiger geïnterpreteerd. Mannen beschouwen woorden over het algemeen niet meer dan ‘het overbrengen van informatie’.” 

 

“Wat kunnen we dan concreet doen met deze wetenschap?”

 

“Wel, als je bijvoorbeeld zou zeggen: “Ik bewonder vrouwen met stijl en klasse en ik wou gewoon hallo zeggen. “Ik ben Anthony.”

Door niet rechtsreeks te zeggen dat zij stijl en klasse heeft, moet ze haar verbeelding laten spreken om te interpreteren wat je zei. Ze verlaag je ook haar weerstand. Ze snapt natuurlijk wel dat je haar een compliment geeft, alleen ze interpreteert het anders, want haar sterk ontwikkelde imaginaire vermogens worden erdoor geprikkeld.

 

“Interessant.”

 

“Zo zijn er natuurlijk duizenden tips, maar je hoeft niet altijd sterk uit de hoek te komen. Vrouwen zijn bijvoorbeeld enorm gevoelig voor mannelijke zelfironie. De aantrekkingskracht van zelfspot komt voort uit het zelfvertrouwen dat er meestal aan de basis ligt. En zelfvertrouwen wil meestal zeggen dat je daar een goede reden voor hebt. Omdat je een hoge status bezit bijvoorbeeld, daar kicken vrouwen op.

 

“Wel, ik heb in elk geval heel wat bijgeleerd.”

 

“Laat mij maar weten hoe het gaat…”

 

“Ok, dat zal ik doen.”

 

“O ja, gewoon ter info: het is bewezen dat het aantal orgasmen van een vrouw toeneemt naarmate het inkomen van de man hoger is. Ik geef het maar even mee…”